« حسینه یئرلر آغلار'>آغلار گؤیلر آغلاربتول و مرتضی ، پیغمبر آغلار »حسینین نوحه سین « *خازن » یازانداقلم جوشه گله ر چون ، دفتر آغلارگؤره ر اولاد ِ پیغمبرده ماتمتأسّفله خدای داور آغـلارباخار عطشانلارا زهرای اطهرداشیب معناده حوض ِ کوثر آغلارعدالت مولکونون شاهی اؤز اوغلونتاپار میدانیده بی یاور آغلاربو گ...

سحاب رحمت ( غزلی در مقام حضرت علی علیه السلام ) *** علي (ع)  اي  زلال تر  از همه  گلِ  مهربان هـزارهاو  مــروري  از  ادب ِ  خدا  به  ميان ِ عــاطفــه دارهاعلی  ای  نهایتِ  عاشقی ، میِ   جاری از  لب  آسمانو  جمالي  از  حق  ِ لامكان ، دل ِ روحبخش  ِ خمارهاهمه جا  نظـر فكنم  تويي  و درين ميانه حصار «من...

مرغ  را    جان   گر  نباشد  ،  بال و پر  هیچ'>هیچ است  هیچهمچنانکه   در   کفِ   مرّیخ ،  زر   هیــچ   است   هیچدر  رهِ   آن   دوستی   کــــــــــــــــــه     یـادت    او   را    تلخ   بـادبگذری  از  جــــانِ  شیرین   هم   اگــــــــــــــر   هیچ  است هیچمـــــــــــار   را    زهـرِ   درون    بنموده...

احیای حق*اگــــــــر می گویـم  از انـصاف حتماً جای حقّی هستوگــــر خشنـودم  از کـاری در آن  احیـای حقّی هستخــدا  را  نـاظـــــــــر  اعمـال  در کــلّ  جهــان  بینــمخـــــدا را  آنـچنـان  بینم  کـــه  او جویای حقّی هستصداقتـهــــای جـاری را  ز مــوج  عـــشق بـایـد جستکــه یـک رویش  همیشه  بـر لبِ د...

اتفاقات جهاننور خود بی عشق در عالم نبارد آفتاببا امید سبزه زائیدن شد آبستن سحابدرس گیر از اتّفاقات جهان هفت رنگروز نو  گردیده هر دم با هزاران انقلابآن گل قاصد که بین اطلسی ها قد کشید«هرزه» خواهد گشت نامش باز خواهد شد خراباین یکی جوجه که می گیرد ز مادر کِرم هاخود بسان کرم خواهد رفت بر کام عقابهر زمان...

#شعر_روز_معلم_دادا هدایت است و محبّت ، تلاش و کار معلم خدا شود همه ساعت ، أنیس و یار معلم ز قفلِ جهل هراسی ، ز درب ِ بسته غمی نیست کلیدِ علم چو باشد در اختیار معلم خوشا به حال کسی که عطش

شما چطو.ر؟ من خسته از زمین و زمانم ، شما چطور؟ آغوشِ غم ، شبیه ِ کمانم، شما چطور ؟ دیگر تکان نمیخورد این پای تشنه ام دستی شکسته کوزه ی جانم، شما چطور؟ دیشب به جانِ خود، همه دشمن نموده ام از اینکه

عمری گذشت و راز نگارم عیان نشدوَز بار محنتش دل من شادمان نشدبس مدّعی به مکتبِ گلپروری شتافتاما یکی به خاطر حق باغبان نشدیاران همه به عشقِ فنا ضجّه ها زدنددردا یکی برای بقا نوحه خوان نشدآمد فرشته بهر

در مسلك محبّت* آن شوقِ وصل یارا، دیوانه کرد ما راجامی کرم بفرما ، مستانِ آشنا رادر آتشی پیاپی ، نوشی مدام خواهمباری تفضّلی کن، عشّاقِ بینوا رااَلكأس بَعْد خالي ، اَنكسَّر الفؤاديانظر الي ال

آیی سر مزارم*دانی که همدمِ من هر پنجشنبه آه استچشمِ مریضم اندر آغوشِ غم به راه استسرریز می کند چون آتشفشانِ دردمگاهی گدازه هایش تفسیرِ یک نگاه استشاید تو باز آیی وقتی که من نباشمامّا که شعرهایم بر ع

رسوای چشمهات آغــوشِ سیـلم ازغــمِ سـودای چشمهاتدر حسرتـم کـه دل بنـهم لای چشمهاتخواهـم چشیـد سیبِ جمال تو را ز شوقخواهـم رسیـد بـرلبِ دریــای چشمهاتدیــری نپـایــــد اهـلِ تماشا فـــدا کنندخ

#غزل_ترکی_دادا_بیلوردی* باخمادین عاشقینه،چاتدی گئنه صُبح، شاماای جمالی منِ شیدایه معطّر شامامابی وفالیق اوخونی وورما بو یانغی دؤشومهیئتیشیم رحم قیل اوُ باده ی حُسنونلا کامامنده بیر اینسانام آ

غزل-بهار#*بهار آمده خود را کمی تکان بدهیدبرای قلب ِ مریض و شکسته جان بدهیدهمیشه حال ِ زمانه چنین نمی ماندامید ِ زندگی اینک به عاشقان بدهیدرسیده آخر ِ عمر ِ خیال ِ خسته دلانبرای مژده، همین را به سال

#غزل_دادا_بیلوردی آغوشِ سیلم ازغمِ سودای چشمهاتدرحسرتم که دل بنهم لای چشمهاتخواهم چشید سیبِ جمال تو را ز شوقخواهم رسید برلبِ دریای چشمهاتدیری نپاید اهلِ تماشا فدا کنندخود را بدونِ چون و چرا پ

مباد بر دل نرم تو سنگ تر بشوممخواه درصفِ عشقِ تو لنگ تر بشومتو ماه شو وَ دوباره مرا به قلّه رسانمگر به شوقِ وصالت پلنگ تر بشومبتاب رنگِ سیاهی ز روی من ببریکه در اواخرِ عمرم قشنگ تر بشومبگیر خستگی ا

#غزل_بهار_دادا فصل گل و درخت و هزار آمدست بازوقت وصال و عشرتِ یار آمدست بازعطرِ نیایش از لبِ شب بوست آشکارطرْف ِ چمن نسيم ِ نگارآمدست بازمطرب بزن به سينه ي چاكي بنفشه واريارم قدح به دست وخ

#غزل_ائل گؤلی_دادا در بهاران،لاله ی اردیبهشتائل گؤلی را کرده مانند ِ بهشتمی توان اینجا نهالِ دل نشاندمی توان گلهای رنگارنگ کشتمی توان در صفحه ی گلبرگهابر خدای عاشقان احسن نوشتائل گؤلی تبریز را ا

غزل* نور خود بی عشق در عالم نبارد آفتاببا امیدِ سبزه زائیدن شد آبستن سحابدرس گیر از اتّفاقاتِ جهانِ هفت رنگروز نو گردیده هر دم با هزاران انقلابآن گلِ قاصد که بینِ اطلسی ها قد کشید«هرزه»

در سرِ کوچه ی ناشُکر، خیابان خشکیدتا رسیدم لبِ دروازه ، بیابان خشکیداز خدا گفت بشر، لیک، ادب را گم کردمَلَک الموت پُر از غنچه و انسان خشکیدقلبِ اولاد چمن، بسترِ نامرغوبیستخارها گل نشد و مهر گلستان

# مدافعانِ سلامت # سلام من به حضور مدافعانِ سلامتوَ احترامِ مکرّر به عاشقانِ سلامتسلام من به کسانی که اهلِ منطق و علم اندوَ دستِ یار پزشک و رفیقِ جانِ سلامتمبُر نگاهِ خودت را در این زمانه اله