برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
مرغ را جان گر نباشد ، بال و پر هیچ'>هیچ است هیچهمچنانکه در کفِ مرّیخ ، زر هیــچ است هیچدر رهِ آن دوستی کــــــــــــــــــه یـادت او را تلخ بـادبگذری از جــــانِ شیرین هم اگــــــــــــــر هیچ است هیچمـــــــــــار را زهـرِ درون بنموده پیشِ چشم زشتهرچـــــه ریزی روی ماری پس شکــر هیچ است هیچدل مبند آهنـگِ هـــــــــــر قلبِ جـــــــــــــــدا از روح راچونکه جسمی خاک شد خون و جگر هیچ است هیچبر کسی کــــــــــــــه می کند آغـــوش دنیـــــــــــا را حریصگفتن از اســـــــــــــــرارِ تنهایی دگــــــــــــــــر هیچ است هیچمـــــــــــرد آن باشد کـــــــــــه دادا ! حـــرف گیرد از نگاهلب تکان دادن بـــــه دنبالِ &nb
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
احیای حق*اگــــــــر می گویـم از انـصاف حتماً جای حقّی هستوگــــر خشنـودم از کـاری در آن احیـای حقّی هستخــدا را نـاظـــــــــر اعمـال در کــلّ جهــان بینــمخـــــدا را آنـچنـان بینم کـــه او جویای حقّی هستصداقتـهــــای جـاری را ز مــوج عـــشق بـایـد جستکــه یـک رویش همیشه بـر لبِ دریــای حقّی هستدلا! رو کـــن بــه سویی کــــه در آنـجـا نـورهــا بینی!وَ نفعی را ستـان کـه در پی اش سودای حقّی هستدلـــم را بستـــــه ام بـــر خـالـــق ِ دیـــروز و امـروزمبـدان امّیـــد کـــه روشنتریـن فــــردای حقّــی هستز سیـل ِ اشکِ مظلومـان و ســوز ِ آه مــی تـرســمو خوشحالم به رنـجی که در آن ابقای حقّی هستاگــــر کـانـونِ داد ، احساس می بـارد تــــو را دادابـرایت از عـدالـت لــذّتِ زیـبــــــای حقّـــی هست *1391 هجری شمسیتقدیم به دادگستران و کارشناسان رسمی محترم دادگستریتبریز - مهندس ابوالفضل عظیمی بلویردی ( دادا بیلوردی )ناظر عالی فضای سبز سازمان سیما و منظر و فضای سبز شهرداری تبریز
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
اتفاقات جهاننور خود بی عشق در عالم نبارد آفتاببا امید سبزه زائیدن شد آبستن سحابدرس گیر از اتّفاقات جهان هفت رنگروز نو گردیده هر دم با هزاران انقلابآن گل قاصد که بین اطلسی ها قد کشید«هرزه» خواهد گشت نامش باز خواهد شد خراباین یکی جوجه که می گیرد ز مادر کِرم هاخود بسان کرم خواهد رفت بر کام عقابهر زمانی سُرخی صورت ، نشان شرم نیستگاه گاهی بی حیایی نیز دارد التهابخاک بر آن سجده ای که از ریا دادا فروختحیف بر آب وضو که خرج کردی بی حساب
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
#شعر_روز_معلم_دادا
هدایت است و محبّت ، تلاش و کار معلم
خدا شود همه ساعت ، أنیس و یار معلم
ز قفلِ جهل هراسی ، ز درب ِ بسته غمی نیست
کلیدِ علم چو باشد در اختیار معلم
خوشا به حال کسی که عطش
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
شما چطو.ر؟
من خسته از زمین و زمانم ، شما چطور؟
آغوشِ غم ، شبیه ِ کمانم، شما چطور ؟
دیگر تکان نمیخورد این پای تشنه ام
دستی شکسته کوزه ی جانم، شما چطور؟
دیشب به جانِ خود، همه دشمن نموده ام
از اینکه
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
عمری گذشت و راز نگارم عیان نشدوَز بار محنتش دل من شادمان نشدبس مدّعی به مکتبِ گلپروری شتافتاما یکی به خاطر حق باغبان نشدیاران همه به عشقِ فنا ضجّه ها زدنددردا یکی برای بقا نوحه خوان نشدآمد فرشته بهر
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
در مسلك محبّت* آن شوقِ وصل یارا، دیوانه کرد ما راجامی کرم بفرما ، مستانِ آشنا رادر آتشی پیاپی ، نوشی مدام خواهمباری تفضّلی کن، عشّاقِ بینوا رااَلكأس بَعْد خالي ، اَنكسَّر الفؤاديانظر الي ال
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
آیی سر مزارم*دانی که همدمِ من هر پنجشنبه آه استچشمِ مریضم اندر آغوشِ غم به راه استسرریز می کند چون آتشفشانِ دردمگاهی گدازه هایش تفسیرِ یک نگاه استشاید تو باز آیی وقتی که من نباشمامّا که شعرهایم بر ع
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
رسوای چشمهات آغــوشِ سیـلم ازغــمِ سـودای چشمهاتدر حسرتـم کـه دل بنـهم لای چشمهاتخواهـم چشیـد سیبِ جمال تو را ز شوقخواهـم رسیـد بـرلبِ دریــای چشمهاتدیــری نپـایــــد اهـلِ تماشا فـــدا کنندخ
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
#غزل_ترکی_دادا_بیلوردی* باخمادین عاشقینه،چاتدی گئنه صُبح، شاماای جمالی منِ شیدایه معطّر شامامابی وفالیق اوخونی وورما بو یانغی دؤشومهیئتیشیم رحم قیل اوُ باده ی حُسنونلا کامامنده بیر اینسانام آ
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
غزل-بهار#*بهار آمده خود را کمی تکان بدهیدبرای قلب ِ مریض و شکسته جان بدهیدهمیشه حال ِ زمانه چنین نمی ماندامید ِ زندگی اینک به عاشقان بدهیدرسیده آخر ِ عمر ِ خیال ِ خسته دلانبرای مژده، همین را به سال
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
#غزل_دادا_بیلوردی آغوشِ سیلم ازغمِ سودای چشمهاتدرحسرتم که دل بنهم لای چشمهاتخواهم چشید سیبِ جمال تو را ز شوقخواهم رسید برلبِ دریای چشمهاتدیری نپاید اهلِ تماشا فدا کنندخود را بدونِ چون و چرا پ
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
مباد بر دل نرم تو سنگ تر بشوممخواه درصفِ عشقِ تو لنگ تر بشومتو ماه شو وَ دوباره مرا به قلّه رسانمگر به شوقِ وصالت پلنگ تر بشومبتاب رنگِ سیاهی ز روی من ببریکه در اواخرِ عمرم قشنگ تر بشومبگیر خستگی ا
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی