وصف امام علی (ع)

سحاب رحمت

( غزلی در مقام حضرت 1 علیه السلام )

***

علي (ع)  اي  زلال تر  از همه  گلِ  مهربان هـزارها

و  مــروري  از  ادب ِ  خدا  به  ميان ِ عــاطفــه دارها

علی  ای  نهایتِ  عاشقی ، میِ   جاری از  لب  آسمان

و  جمالي  از  حق  ِ لامكان ، دل ِ روحبخش  ِ خمارها

همه جا  نظـر فكنم  تويي  و درين ميانه حصار «من»

چه غــرورها  كه  در آينه  شده  پرده  همچو غبارها!

تو  شكوه ِ  باغ ِ  وصالمــي  ، تو ظهور روح كمالمي

در  رحمتت  بگشا  رسد  به اميــــــد ِ خويش  چنارها

تو  امير  منتخبي  جهان  به  وجود  نــاز  تـو   آرمَــد

كه  دمــي   نگاهت  اگـر بُري  شكند  خطوط  مدارها

علي اي  كه  مظهر ِدادي  و لب  ِنوش  باور ِ تشنگان

بشكن  ظهور ِخــزان  را  بـــرسان  طلوع ِ  بـــهارها

قدحي  ز نور تو  عقل  را  به  حضور عشق  در آورَد

كه مطيع  روشني ا َست  در همه فصل، شبـدل ِ خارها

مــن از آسمان ِ محبّـتت  بجـز  از  ستـــاره  نچيــده ام

نـه  خمارِ غيرِ  تـو   گشته ام   نه  اسير ِ ناز ِ  نگارها

به  دادا   عنايتي  از  تو  باد  اي  امیر  گلشنِ  عارفان

كه  سحاب ِ رحمتِ  حقــّي و به تو بسته  دل  گلزارها

***