غزل . هیچ است هیچ . دادا بیلوردی

مرغ  را    جان   گر  نباشد  ،  بال و پر  1'>هیچ 1  هیچ

همچنانکه   در   کفِ   مرّیخ ،  زر   هیــچ   است   هیچ

در  رهِ   آن   دوستی   کــــــــــــــــــه     یـادت    او   را    تلخ   بـاد

بگذری  از  جــــانِ  شیرین   هم   اگــــــــــــــر   هیچ  است هیچ

مـــــــــــار   را    زهـرِ   درون    بنموده    پیشِ   چشم   زشت

هرچـــــه ریزی  روی  ماری  پس  شکــر  هیچ  است  هیچ

دل   مبند    آهنـگِ    هـــــــــــر   قلبِ   جـــــــــــــــدا   از   روح   را

چونکه جسمی خاک شد خون  و  جگر هیچ است هیچ

بر  کسی   کــــــــــــــه    می کند   آغـــوش    دنیـــــــــــا   را   حریص

گفتن  از   اســـــــــــــــرارِ   تنهایی    دگــــــــــــــــر    هیچ  است  هیچ

مـــــــــــرد   آن  باشد   کـــــــــــه   1 !   حـــرف   گیرد   از   نگاه

لب  تکان  دادن   بـــــه   دنبالِ   بَصَر   هیــــچ  است  هیچ

دادا - دوم بهمن 1400 هجری شمسی

ابزارک تصویر