# غزل کرونا # نگران، خلقِ تو یارب همه ماتم دارندمردمِ روی زمین بیشترین غم دارنداندرین دهکده گویا که قیامت برپاستکه فرار، اهلِ ممالک ، دگر از هم دارندبه بزرگیِ خودت در گذر از تقصیراتکه همه چشم ام

وصف شهید وصف شهید. عشق را با خون خود كردي تو معنا اي شهيدخويش را بردي به اوج عرش اعلا ، اي شهيد زندگي تسليمِ تو شد ، مرگ خالي از عدمزنده تر از تو نمي بينم به دنيا اي شهيددر كلاس عشق تو ، استاده

*امشب به سیّدالشهدا گریه می کنممن هم کنار اهل عزا گریه می کنمحق را شکسته اند و وفا را بریده اند،بر اهل حقّ و اهل وفا گریه می کنمکشتند خنده را به لب جوی چَشم ها،از حد گذشت ظلم و جفا گریه می کنممانند

پژواك ِ خسته مستم ز بـــوي اطلســي و چـلچـراغ هـامـــي نوشم عطر ياس خودم را ز باغ هامانند بلبلم که قفس خانگاهم استچـونـان بنفشه ام كـه دلـم راست داغ هادل آشناي زخم

محشر جانسوز در غـروب ياس طوفان گشت برپا با علــــي (ع)موج موج از ديده خون بگريست دريا با علي (ع)چاه را در حسرت ِ اشك ِ زلالـــي تشنـــــــه ترماه را در سينه غربت هــاي

عشق را بـا خـون خـود كردي تـو معنـا اي شهيـد! خـويـش را بـردي بـه اوج عـرش اعـلا ، اي شهيد! زنـدگي تسليم تـو شد ، مــرگ خــالي از عــدم زنـده تــر از تـو نمي بينـم بـه دنيــــا اي شهيـــ

رقص نور يك نفر بگيرد صداي مـــــــــرا جان من پر ز انقلاب شده صخره اي از غمم ترك دارد چشمم از خنده غرق آب شده دست دادم به دست خورشيدی ساعتي نور را بغل ك

خسته گشتم دگــــر از زندگي ِ تكــــراري كي زدل بگسلد اين سلسله ي ناچاري؟!! موج درموج بكوبم كه صدايـــي خيزد آب از آب نخورده است تكـان انگـاري سركشي مــــي كندم نفس ِ سواد آ

تحـریـمِ چشمانت و اي كه عالم تشنه بـر تسنيم ِ چشمانت عاشقان مست ِ مي ِ ترحيم ِ چشمانت كهكشاني ماه در اين حصّه ي مـرد م آسماني آفتــاب آن نيـــــــــم چشم

   ساقی رسالت          به  میان  عشقبازان  تو  چه  عاشقی  خـدا  &

عرض تسلیت به هموطنان عزیــز دلم بگرفته آتش ، گاه ، می لرزد روانم غرق در غم، آه، می لرزد ز یارانی شدم جویا خبــر آمد: زمین درسمتِ کرمانشاه می لرزد دادا بیلوردی – بیست و یکم آبانماه 1396

تقدیر دادا بیلوردی از سوی استانداری آذربایجانشرقی در سال 1376 هجری شمسی به خاطر کسب مقام چهارم کشوری در شعر « جوان و مبارزه با اعتیاد » برچسبها: تقدیر, دادا بیلوردی, استانداری آذربایجانشرقی

عرض تسلیت به هموطنان عزیــز دلم بگرفته آتش ، گاه ، می لرزد روانم غرق در غم، آه، می لرزد ز یارانی شدم جویا خبــر آمد: زمین درسمتِ کرمانشاه می لرزد دادا بیلوردی – بیست و یکم آبانماه 1396 برچسبها: شعر, زلزله کرمانشاه

زلزله ی کرمانشاه * دلم بگرفته آتش ، گاه ، می لـرزد روانم غــرق درغـم ، آه ، می لرزد ز یارانی شدم جویـــا خبـــر آمد: زمین در سمتِ کرمانشاه می لرزد دلِ سنگی جــدا از کوه می گردد بیابان در بیابان، راه می لـــرزد شکستـه آسمــانِ مـــ

عشق را بـا خـون خـود كردي تـو معنـا اي شهيـد! خـويـش را بـردي بـه اوج عـرش اعـلا ، اي شهيد! زنـدگي تسليم تـو شد ، مــرگ خــالي از عــدم زنـده تــر از تـو نمي بينـم بـه دنيــــا اي شهيـــــد! در كـلاس عشـق تــو ، استــادهــا بنشستــه اند

چشم دادم به چشم خونجگري ، لب گشودم به بوسه ي مَلكي آب گشتم بـه جام تشنه لبي ، دل سپردم به روح مشتركي طعم تلخي ز عطر تو نچشم ، حال عشقي به ناز تو ندهم دل بكن از غريب مثل مني ، لب كش از اين دو بوسه ي الكي رو

حافظ شیرازی و دادا بیلوردی در عيد فطر * عشق،پرشور و ميِ جان نيز هم دلبرم در خانه مِهمان نيز هم عيد فطر است و زمانِ عاشقي در بسي اقليم و ايران نيز هم مي چشم پيمانه با يادِ سَحر از لب جانان و قرآن نيز هم عشق را تفسير خواهم كرد من پيشِ عاقلها و مستان نيز هم داده ام بر ساقيِ م

دعای میهن ای میـهنم تـو را بــــه خـدا می سپـارمت بـر عاشقـان مهــر و صفــا می سپــارمت عالم پــر از فتـن شده مملـوّ از شــــرار در این میـان بــه قوم وفا می سپارمت مرهم نگشتــه بـر دل زخمت جـدای حق بر حق تـو را ز غیــر جـــدا می سپارمت بینـم کــه دست ناخلف از تــو بریده باد اینـک بـ

سحاب رحمت ( غزلی در مقام حضرت علی علیه السلام ) *** علي (ع) اي زلال تر از همه گلِ مهربان هـزارها و مــروري از ادب ِ خدا به ميان ِ عــاطفــه دارها علی ای نهایتِ عاشقی ، میِ جاری از لب آسمان و جمالي از حق ِ لامكان ، دل ِ روحبخش ِ خمارها همه جا نظـر فكنم تويي و در