دادا بیلوردی

اتفاقات جهان

نور خود بی عشق در عالم نبارد آفتاب

با امید سبزه زائیدن شد آبستن سحاب

درس گیر از اتّفاقات جهان هفت رنگ

روز نو  گردیده هر دم با هزاران انقلاب

آن گل قاصد که بین اطلسی ها قد کشید

«هرزه» خواهد گشت نامش باز خواهد شد خراب

این یکی جوجه که می گیرد ز مادر کِرم ها

خود بسان کرم خواهد رفت بر کام عقاب

هر زمانی سُرخی  صورت ، نشان شرم نیست

گاه گاهی بی حیایی نیز دارد التهاب

خاک بر آن سجده ای که از ریا 1 فروخت

حیف بر آب وضو که خرج کردی بی حساب