
تحـریـمِ چشمانت و
اي كه عالم تشنه بـر تسنيم ِ چشمانت
عاشقان مست ِ مي ِ ترحيم ِ چشمانت
كهكشاني ماه در اين حصّه ي مـرد م
آسماني آفتــاب آن نيـــــــــم چشمانت
دل سپارم جـز تو را اي جذبه ي عالم !
جرأتي دارم مگر از بيم ِ چشمانت؟!
ميتوان در يك نگاهــــي لشگـر غم را
غــرق شادي كرد با تعليـــم چشمانت
سَــر ازو ديگر مبين و اختيار اي دل
آنكه با يك غمزه شد تسليم ِ چشمانت
خيسم از آب ِ محبّت در لب ِ ساحـل
برق ميگيرد مـــرا از سيم ِ چشمانت
بيخبــر هستي مگر از قدرت نازت ؟!!
محشري ديـد م دران اقليم چشمانت
اي كه با آغوش گرمت جان ز لب گيري
دست كش از فتنه با تحــريم چشمانت
يك غـــزل بوسه تو را با شور دادايي
لب به لب آورده ام ، تقديـم چشمانت
1378 هجری شمسی . دادا
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی