خسته گشتم دگــــر از زندگي ِ تكــــراري
كي زدل بگسلد اين سلسله ي ناچاري؟!!
موج درموج بكوبم كه صدايـــي خيزد
آب از آب نخورده است تكـان انگـاري
سركشي مــــي كندم نفس ِ سواد آلــوده
در ظهور است چنين معركه ي مكـّاري
اي تنوّع تـو بيــا روح نوازي فـــرما
بوسه اي چند نمانـــده بــه لب ِ ديداري
اين جهان نوش ِ موقّت بـه طمع ساييـده
غافلم كــــــرده ز شهد ِ نگــه ِ خمّاري
رنگ احساس و مرا سبز كن اي جوهر عشق
جلوه ها ديـــده ام از سبزتن گلــزاري
سايـــه اي آن طـرف ِ جام نـگهدار دادا
انعكاســـي كه ز تو هست سرايد باري
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی